Χρώματα: Η πριγκίπισσα και ο μάγος

Διαβάσαμε το παραμύθι της Τζούλια Ντόναλντσον, Η πριγκίπισσα και ο Μάγος, που μιλάει για τις μεταμορφώσεις της πριγκίπισσας σε διάφορα ζώα και αντίστοιχα σε άλλα χρώματα…. Ο Μάγος της δίνει χρόνο να αποδράσει και μετρώντας μέχρι το 100, η πριγκίπισσα πρέπει να φύγει αλλιώς θα την πιάσει. Μεταμορφώθηκε σε γαλάζιο ψάρι, σε κίτρινο κοτοπουλάκι, σε πράσινη ακρίδα, σε μαύρη γάτα, σε πορτοκαλί αλεπού, σε μωβ πεταλούδα, σε άσπρο γλάρο.

Η πριγκίπισσα και ο μάγος - metaixmio.gr

Επτά ευκαιρίες έχει η Ελάιζα να το σκάσει αφού πρώτα το χρώμα της και τη μορφή αλλάξει.

Θα καταφέρει, λοιπόν, η θαρραλέα πριγκίπισσα να ξεγελάσει τον μάγο και να επιστρέψει στο παλάτι εγκαίρως για να γιορτάσει τα γενέθλιά της;

Δύο φύλλα εργασίας

Παίξαμε το παιχνίδι με τις κάρτες και τα χρώματα. Αντιστοίχιση.

Πάμε να διορθώσουμε μερικά λαθάκια που έγιναν στο γαλάζιο και το μπλε και το γκρι…Παρατηρούμε και διορθώνουμε!

Παιχνίδια με τα χρώματα και ασκήσεις λεπτής κινητικότητας

Σας παρουσιάζω μερικά παιχνίδια που μπορείτε να φτιάξετε για τα χρώματα και μπορούν ταυτόχρονα τα παιδιά να εξασκήσουν και την λεπτή τους κινητικότητα.

Βάζω τα πομ πομ μέσα στα καπάκια. Ιδέα από την Bigiagiakids.

Βάζω τα πομ πομ μέσα στις αυγοιθήκες!

Αντιστοίχιση γλωσσοπίεστρων στα χρώματα…

Οι κουμπαράδες… Καπάκια για κέρματα και πάμε να τους ταϊσουμε!

Ο κλόουν…

Παιχνίδι ταχύτητας, παρατηρητικότητας και αντιστοίχισης!

Χρώματα: Ένα βιβλίο παιχνίδι

Ξεκινήσαμε τα χρώματα, μια ενότητα που συνήθως κάνω στην αρχή, αλλά φέτος το άφησα για πιο αργά μιας και συνεχώς έφτιαχνα υλικό και παιχνίδια και οι ιδέες όλο και πιο πολλές….

Ξεκινήσαμε με το … Ένα βιβλίο παιχνίδι του Tullet Herve.. (καταπληκτικά όλα του τα βιβλία!)

Ένα βιβλίο παιχνίδι - Tullet Hervé | Public βιβλία

Παίζουμε με τα παιδιά, συμμετέχουν στην ιστορία που ξεκινάει με τον έναν κίτρινο κυκλάκο και πατώντας τον αρχίζουν οι αλλαγές μέσα στο βιβλίο. Ουσιαστικά μιλάμε για αρχή για τα 3 βασικά χρώματα…. Τα χρωματιστά κυκλάκια παιχνιδίζουν στο βιβλίο και κάνουν τα παιδιά να γελούν απίστευτα! Μέχρι που οι κύκλοι αρχίζουν και μεγαλώνουν και μεγαλώνουν και μεγαλώνουν και αρχίζουν και πέφτουν ο ένας πάνω στον άλλον και ενώνονται τα χρώματα και δημιουργούν το πράσινο, το πορτοκαλί και το μωβ. Και ΠΑΦ ξαναγίνονται όλα όπως στην αρχή του βιβλίου.

Παίζουμε και εμείς λίγο με τα χρώματα σε ομάδες… αρχικά με τα βασικά και στην συνέχεια με όλα! Και δημιουργούμε!

Παίρνουμε τα αυτοκινητάκια και κάνουμε ροδιές πάνω στα χρώματα!

Παίρνουμε τα καλαμάκια μας και φυσάμε….και φουυυυυ!!!!

Παίρνουμε πευκοβελόνες για πινέλα!!!

Παίρνουμε μια μπίλια και ρολάρουμε…. roll with it!!!

Άσκηση σεισμού

Λίγο αργοπορημένα αλλά την κάναμε την ασκησούλα μας και φέτος!

Αφού διαβάσαμε τον Πάκι που δεν φοβάται τους σεισμούς, μιλήσαμε για το φαινόμενο και τι ακριβώς συμβαίνει ότι γίνεται ένας σεισμός. Μάθαμε τους τρόπους που πρέπει να προστατευόμαστε, που πρέπει να κρυφτούμε και πως πρέπει να βγούμε έξω από το σχολείο ή το σπίτι μας αφού τελειώσει ο σεισμός.

Με το ταμπουρίνο να χτυπάει σα να γίνεται σεισμός, μας έπιασε απροειδοποίητα στο παιχνίδι ο ατιμούτσικος, κρυφτήκαμε όλοι μέχρι να σταματήσει να χτυπάει το ταμπουρινό. Στην πρώτη προσπάθεια αργήσαμε λίγο αλλά στην δεύτερη το καταφέραμε πιο γρήγορα!

Μόλις τελείωσε ο σεισμός,βγήκαμε από την κρυψώνα μας, φτιάξαμε ήρεμα ένα τρενάκι και βγήκαμε έξω στον σταθμό συγκέντρωσης μας, όπου και είπαμε ότι εκεί μένουμε με την πλατούλα μας στον τοίχο της αυλής, μακριά από το κτίριο και περιμένουμε να έρθουν οι γονείς μας να μας πάρουν.

Φτιάξαμε τα αντισεισμικά μας σπιτάκια…

Και εννοείται πως πήραμε και βραβείο για την ετοιμότητά μας στην άσκηση σεισμού!

Κυρία, πότε θα μας ξανακάνεις τον σεισμό;;;;

Ο σεισμός δεν μας προειδοποιεί, οπότε δεν μπορώ να σας πω σήμερα ή αύριο…αλλά θα το κάνουμε ξανά όταν θα είστε απορροφημένοι στο παιχνίδι σας, την εργασία σας….!

Παγκόσμια ημέρα αποταμίευσης

Χρόνια τώρα σκεφτόμουν και κράταγα τα κουτιά από τα βρεφικά γάλατα για να κάνουμε κουμπαράδες στο σχολείο, και να που επιτέλους θα το κάνουμε!!!!

Διαβάσαμε το βιβλίο «Η Τσεπούλα και ο Κουμπαράκος» και συζητήσαμε για την σημασία της αποταμίευσης. Έχουμε κουμπαρά στο σπίτι; Πόσα χρήματα μπορούμε να βάζουμε και κάθε πότε; Τι μπορούμε να πάρουμε με τα χρήματα που θα έχουμε μαζέψει; Τι θα θέλαμε; Κάτι για εμάς; Κάτι για τους άλλους; Ένα δώρο; Μια βοήθεια σε έναν συνάνθρωπο;

Οι απαντήσεις των παιδιών:

Απαραίτητα πράγματα που πρέπει να τα αγοράσουμε με χρήματα: ρούχα, παπούτσια, μάσκες (!- σημεία των καιρών), σπίτι, παιχνίδια λίγα, φαγητό, νερό, γάλα, τσάντα για το σχολείο, βιβλία, μολύβια, τραπέζι για να τρώμε, καναπές για να καθόμαστε, κρεββάτι για να κοιμόμαστε, τζάκι για να ζεσταινόμαστε, φως/ρεύμα, ρολόι.

Περιττά: τρένο, σκουλαρίκια, πάρα πολλά παιχνίδια, πολλά ρούχα, πολλά παπούτσια, γραφείο, ανεμιστήρας, air condition, αποθήκη, τηλέφωνο, τάμπλετ, τηλεόραση, κάμερα, ακουστικά.

Φύλλο εργασίας από την Τσεπούλα και τον Κουμπαράκο.

Τα χρήματα λοιπόν, δεν είναι για να τα σπαταλάμε αλλά για να χρησιμοποιούμε με σύνεση και να αγοράζουμε αυτά που πραγματικά έχουμε ανάγκη. Διαβάσαμε και το αντίστοιχο βιβλίο και είδαμε ότι χρειάζεται να αγοράζουμε και υπηρεσίες, όχι μόνο υλικά αγαθά.

Φασούλι το φασούλι γεμίζει το σακούλι, ευρούλι το ευρούλι γεμίζει τον κουμπαρούλι!!!

Κάναμε ένα γκάλοπ, ποιο ζωάκια θα θέλαμε να φτιάξουμε από τα πρωτότυπα! Πολύ μεγάλη απήχηση το κοτοπουλάκι, δεν το περίμενα!

Φτιάξαμε τους κουμπαράδες μας. Ζωάκια όμορφα από παιδικά χεράκια!

Πανέμορφοι κουμπαράδες, έτοιμοι να γεμίσουν, να βαρύνουν!

Τα πατρόν εάν ενδιαφερεστε εδώ

Παίξαμε το παιχνίδι των κρυμμένων νομισμάτων! Αντικαταστήσαμε τα νομίσματα με καπάκια σε διάφορα χρώματα. Έφτιαξα 6 κουμπαράδες, σε εξι διαφορετικά χρώματα. Τα μετρήσαμε. Ωωω, ένας πύργος από πολύχρωμους κουμπαράδες, είπε ο Μανώλης.

Έκρυψα τα καπάκια σε διάφορα σημεία μες την τάξη, σε εμφανή και μη, έτσι ώστε να τα βρουν τα παιδιά. Η αρχική σκέψη ήταν να χωριστούν σε ομάδες και να συνεργάζονται για να βρουν τα καπάκια από το χρώμα του κουμπαρά που βαστούσαν…

Αλλά ο ενθουσιασμός τα έκανε να βρίσκουν και των άλλων και να παίρνουν και αυτά. Οπότε για αρχή τα βρήκαμε ανά χρώμα. Ψάξε ψάξε και θα με βρεις!

Οπότε στο τέλος ελέγξαμε αν μπήκαν όλα τα καπάκια στα σωστά χρωματιστά κουμπαράκια! Και ναι το πετύχαμε! Στο επόμενο στάδιο θα το ξαναπαίξουμε και θα πετύχουμε και την συνεργασία ανά ομάδες για να μετρήσουμε και πόσα καπάκια βρήκε η κάθε ομάδα.

Οι κατασκευές μας για την 28η Οκτωβρίου

Ασχοληθήκαμε λίγο με τα γεγονότα αλλά ασχοληθήκαμε περισσότερο με το δίπτυχο Ειρήνη-Πόλεμος. Εστιάσαμε στα δεινά που προκαλεί ο πόλεμος.

ΟΧΙ στον πόλεμο …. ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ… ΕΙΡΗΝΗ σε όλο τον κόσμο!

Κάποια στιγμή θα φτιάξω μια γωνιά που θα έχω προτάσεις βιβλίων για τις διάφορες θεματικές που δουλεύουμε στο νηπιαγωγείο. Διότι υπάρχουν πολλά και ωραία βιβλία… μακάρι να τα χαμε όλα!

Ο παππούς ο γερο Χρόνος με τα 4 παιδιά του και τα 12 εγγόνια

Κυρία γιατί έχουμε ακόμη Φθινόπωρο;

Από αυτή την ερώτηση ξεκίνησα να λέω στα παιδιά για τις εποχές και τους μήνες. Ο παππούς ο γέρο Χρόνος είχε 4 παιδάκια, τις 4 εποχές. Φθινόπωρο, Χειμώνας, Άνοιξη και Καλοκαίρι. Αυτά τα 4 του παιδάκια τού έκαναν εγγόνια, τους 12 μήνες. Ποιοι είναι αυτοί;

Ο παππούς για να μας γνωρίσει τα εγγόνια του, ζήτησε από έναν μάστορα να του φτιάξει στην μηχανή του τρένου του 12 βαγόνια, για να δώσει από ένα βαγόνι στο κάθε του εγγόνι και να κάνουν 12 ταξίδια.

Μετρήσαμε βαγόνια και γνωρίσαμε τα εγγόνια και τα τοποθετήσαμε στην θέση τους.

Οι μήνες είναι ευγενική χορηγία της Bigiagiakids . Εγώ πρόσθεσα μόνο τον παππούλη 😛

Στην συνέχεια κολλήσαμε στα βαγόνια και τις φωτογραφίες των παιδιών, για να ξέρουμε ποιον μήνα έχουν γενέθλια. Έτσι τα περισσότερα βαγόνια γέμισαν και με επιπλέον δικούς μας επιβάτες που θα πάνε ταξίδι μαζί με τα 12 εγγόνια του γερο Χρόνου!

Paul Klee και σχήματα

Δουλεύοντας τον αγαπημένο πίνακα «Κάστρο και ήλιος» του Paul Klee,

εμπνευστήκαμε και φτιάξαμε την καστροπολιτεία μας, με τα ονόματα μας και και πολλές προσθήκες αντικειμένων που ζήτησαν τα παιδιά.

Ζωγραφίσαμε τη νύχτα αρχικά…

Συνεχίσαμε με την σύνθεση των ονομάτων μας…

Αρκετά χρονοβόρα διαδικασία αλλά αξίζει τον κόπο!

Και ολοκληρώσαμε το έργο μας προσθέτοντας αυτοκίνητα, αεροπλάνο, ραντάρ, βουνό, δέντρα, φανάρι, λάμπες δρόμου, δρόμο, βουναλάκι-γέφυρα, σύννεφα, αστέρια, φεγγάρι.

Φτιάξαμε και τα ρομποτάκια μας και φωτογραφηθήκαμε!

Αρχικό γραμματάκι και όνομα

Ασχοληθήκαμε και με το αρχικό μας γραμματάκι, φτιάξαμε το όνομά μας, παίξαμε με την πλαστελίνη, το ξανασυνθέσαμε και το στολίσαμε στην τάξη μας!

Έγραψα σε καπάκια από γιαούρτια πολλές φορές τα γράμματα του αλφαβήτου ώστε να μπορέσουμε να συνθέσουμε και το όνομά μας.

Με την βοήθεια των καρτελών μας βρίσκουμε το αρχικό μας γραμματάκι, το όποιο τονίζω ότι πάντα είναι κεφαλαίο! Και στη συνέχεια προσπαθούμε να συνθέσουμε το όνομά μας!

Πλάθουμε το αρχικό μας με πλαστελίνη και το κολλάμε πάνω σε καπάκι από γιαούρτι. Πρώτα το πασπαλίζουμε με χρυσόσκονη και ύστερα πλάθουμε!

Χρωματίζουμε το αρχικό μας γράμμα με πολλά χρώματα, να το κάνουμε παρδαλό, κόβουμε τα γραμματάκια μας και το ξανασυνθέτουμε από κάτω.

Άκης Κανονάκης

Φέτος την τάξη μας επισκέφτηκε ο Άκης Κανονάκης! Και ήρθε για να μείνει!

Έφτιαξα μια μεγάλη πλαστικοποιημένη κατασκευή ώστε να είναι ευδιάκριτη από τα παιδιά.

Γιατί να τον λένε Άκη Κανονάκη; Τι σημαίνει «Κανονάκης» και από που βγαίνει αυτή η λέξη; Μα φυσικά από τους κανόνες. Ο Άκης ο Κανονάκης, λοιπόν, ήρθε στην τάξη μας αρχικά «άδειος». Ο Άκης βαστάει ένα βιβλίο. Ένα άδειο βιβλίο. Και μας ζητάει βοήθεια να το γεμίσουμε. Να το γεμίσουμε με τι όμως; Με ΚΑΝΟΝΕΣ. Μου έχει δώσει πολλές φωτογραφίες και θέλει να τις επεξεργαστούμε λίγο…

Βλέπουμε τις φωτογραφίες και συζητάμε κάθε μια. Κάθε θετικό και κάθε αρνητικό. Είναι οι κανόνες του Άκη… ή καλύτερα, είναι τα ΝΑΙ και τα ΟΧΙ του Άκη Κανονάκη. Πάμε να δούμε λοιπόν τα θετικά και τα αρνητικά, τικάρωντας το σωστό ή το λάθος!

Πάμε να γεμίσουμε τις σελίδες με τα ΝΑΙ και τα ΟΧΙ.

Ο Άκης Κανονάκης έχει έναν φίλο στιχουργό, στον οποίο έδωσε τους κανόνες του και ο στιχουργός μας έγραψε το τραγούδι του Άκη. Σε ρυθμό του Χαρωπά τα δυο μου χέρια, πάμε να μάθουμε το τραγούδι!

Είμαι ο Άκης Κανονάκης  βρε παιδιά

Για κανόνες εγώ μιλάω φυσικά

Για τα ΝΑΙ και για τα ΟΧΙ

Το  τι πρέπει και τι όχι

Έχουμε να συμφωνήσουμε πολλά!

  • Να βοηθάω πάντα πρέπει τα παιδιά
  • Να μοιράζομαι  παιχνίδια φυσικά
  • Να μιλάω ευγενικά
  • Και να μαζεύω τακτικά
  • Και στην τάξη να ναι όλα καθαρά!
  • Τα καρεκλάκια να ναι πάντοτε κλειστά
  • Να πετάω στον κάδο τα σκουπίδια
  • Ανακυκλώνω τα χαρτιά
  • Μιλώ με το χεράκι μου ψηλά
  • Και ακούω την δασκάλα μου προσεκτικά!
  • Άσχημα στους φίλους μου να μη μιλώ
  • Ούτε μες την τάξη να φωνάζω
  • Τα παιχνίδια δεν αρπάζω
  • Ούτε  τα μαλλιά τραβώ
  • Τα χεράκια μου κρατώ, δεν ενοχλώ!
  • Τα παπούτσια μου ποτέ δεν ακουμπώ
  • Ούτε τα παιχνίδια μου ψηλά πετώ
  • Φυσικά δεν σπρώχνω
  • Στην τάξη μου δεν τρέχω
  • Ποτέ τους φίλους μου εγώ δεν τους  χτυπώ!

Οι κανόνες είναι αυτοί καλά μου παιδιά

Να τους τηρούμε πρέπει πάντοτε σωστά

Στην μνήμη μου εγώ κρατώ

Ποτέ να μην τους παραβώ

Ώστε ευχάριστα στο σχολειό μου να περνώ!

Επίσης πολύ καλός φίλος και συνεργάτης του Άκη είναι ο κύριος Φαναρόπουλος, που τον έχετε γνωρίσει εδώ. Λίγο μεγαλύτερος πλέον εδώ και αντί για αυτοκινητάκια, υπάρχουν μανταλάκια με τα ονόματα των παιδιών και αυτά είναι που ανεβοκατεβαίνουν στο κίτρινο ή στο κόκκινο.

1η Οκτωβρίου: Παγκόσμια ημέρα τρίτης ηλικίας

Παγκόσμια μέρα του παππού και της γιαγιάς σήμερα! Και μιλήσαμε για τον παππού και την γιαγιά μας. Γιατί τους αγαπάμε; Γιατί μας αγαπάνε; Πόσο μας φροντίζουν; Είμαστε 2 φορές παιδιά τους.

Είδαμε εικόνες/πίνακες και περιγράψαμε, κάναμε υποθέσεις γι αυτό που βλέπουμε.

Ο παππούς και η γιαγιά, για όσους τους έχουν, είναι απίστευτη βοήθεια στις μέρες μας! Είναι εκείνοι που θα προσέξουν και θα φροντίσουν τα εγγόνια τους, είναι εκείνοι που θα φτιάξουν φαγητό στα μικρά, εκείνοι που θα παίξουν μαζί τους και θα τα κάνουν να γελάσουν, είναι εκείνοι που θα κάνουν χατίρια αλλά και θα μαλώσουν εκεί που χρειάζεται… Όλα αυτά είπαν τα παιδιά για τους παππούδες και τις γιαγιάδες τους στην ερώτηση «Πόσο τους αγαπάτε και γιατί;»

Ο παππούς και η γιαγιά, λοιπόν, στις μέρες μας κάνουν πολλά, γι αυτό και εμείς τους παρομοιάσαμε με σούπερ ήρωες! Τους βάλαμε στολή και τους είπαμε «σούπερ»!

Το δωράκι μας για τον παππού και τη γιαγιά! Χρόνια σας πολλά!