Πως καθόμαστε στα παγκάκια;

Και επειδή από την πρώτη κιόλας μέρα «έπιασα» τα παρεάκια που δεν θα έπρεπε να κάθονται μαζί, δίπλα δίπλα, γιατί μόνο μπιρι μπίρι θα είχαμε και δεν θα προσέχαμε καθόλου 😛 , σκέφτηκα πως το πρώτο που έπρεπε να κάνουμε είναι να μάθουμε να καθόμαστε στα παγκάκια με κλήρωση! Το πιο δίκαιο για όλους μας!

Σε όλα τα παγκάκια υπάρχουν σχήματα σε διάφορα χρώματα. Κάπως έτσι γίνεται και εισαγωγή στα πρώτα μας θεματάκια που θα είναι χρώματα και σχήματα. Κάθε παγκάκι έχει 4 σχηματάκια, άρα 4 παιδιά μόνο μπορούν να κάθονται. Όχι λιγότερα, εκτός και αν λείπουν, όχι περισσότερα.

Συνέχεια

Πως παίζουμε στις γωνίες;

Ένα από τα πρώτα πράγματα που πρέπει να μάθουμε αφού γνωριστούμε σαν ομάδα, είναι πως θα παίζουμε στις γωνίες! Παλαιότερα είχα υιοθετήσει αυτή την ιδέα, αλλά τις επόμενες χρονιές, ακριβώς επειδή δεν δούλευα από την αρχή, και τα παιδιά είαν ήδη μια ρουτίνα με την εκάστοτε συνάδελφο, δεν αλλάζαμε κάτι.

Φέτος λοιπόν, αποφάσισα να το επαναφέρω γιατί ήξερα ότι λειτουργεί, κυρίως για παιδιά που έρχονται πρώτη φορά στο σχολείο και συνήθως «μπουκάρουν» στις γωνιές χωρίς να βλέπουν το ταμπελάκι τι λέει και πόσα παιδιά χωράει.

Αρχικά να πω ότι όλες οι γωνιές έχουν το ταμπελάκι τους και φατσούλες χαμογελαστές για το πόσα παιδάκια χωρούν να ασχοληθούν.

Συνέχεια

Καλή σχολική χρονιά!!!!

Καλησπέρα σε όλους σας παιδιά!!!!

Καλή σχολική χρονιά!!!!

Φέτος είναι η πρώτη χρονιά που στάθηκα τυχερή να με πάρουν και στην Αθήνα, και στην περιφέρεια μου, και στο πιο κοντινό σχολείο ever, δυο στενά πίσω από το σπίτι μου! Είναι η πρώτη χρονιά που δεν θα με τρώνε οι δρόμοι, είναι η πρώτη χρονιά που θα έχω τα παιδάκια μου από αρχή της αρχής, ω αρχή, είναι η πρώτη χρονιά που έκανα αγιασμό και έμεινα και στο ίδιο σχολείο!

Φέτος πάνε όλα θετικά προς το παρόν…! Ο μικρός Μανώλης πάει παιδικό σταθμό, η μαμά Ευδοκία πάει σχολείο, ο μπαμπάς Γιώργος πάει και εκείνος στο δικό του σχολείο (δουλειά)… όλοι έχουμε την δουλειά μας!
Ούτε του παπά! Όχι τίποτις άλλο είναι και τρελός ο παπάς (αδυναμία μεγάλη!) που μας πάντρεψε και βάφτισε τον μικρό και οι παροιμίες βγαίνουν πάντα! 😛

Εύχομαι πολλές πολλές δημοσιεύσεις, όσες δηλαδή θα με αφήσει ο Μανώλης, το κέντρο όλου του κόσμου 😛

Θα κάνω τα αδύνατα δυνατά να επιστρέψω δριμύτερη και να δώσω τις ιδέες μου, όπως να εφαρμόσω και τις ιδέες των καταπληκτικών συναδέλφων του κλάδου μας!

Να είσαστε καλά! Καλή μας αρχή!

Τα νέα μου…

Καλησπέρα σας, καλησπέρα σας! Ναι ναι, θυμήθηκα να επιστρέψω λοιπόν, μετά από πολλές πολλές μέρες. Κοντεύουν και δυο μήνες… 😛 Ήθελα να το κάνω νωρίτερα αλλά έχω ένα θέμα. Από τότε που μετακόμισα στο σπίτι μου και μεταφέρθηκε όλη μου η δουλειά σε ξεχωριστό δωμάτιο, στο ψηλότερο σημείο του σπιτιού (σοφίτα), λες και κάτι μου λέει, έχεις να ανέβεις 2 σκάλες, να ανοίξεις υπολογιστή, και αν ξυπνήσει ο Μανώλης πάλι θα τ αφήσεις στη μέση και θα πάει βράδυ, μία που είπα να πηγαίνω για περπάτημα να ξεσκουριάσω, την άλλη ο Μανώλης που γκρινιάζει και αν είναι μαζί μου πάνω δεν θα με αφήσει να κάνω δουλειά… ε καταλαβαίνετε! Ο βασικότερος λόγος είναι αυτός.

Αλλά σας υπόσχομαι πως θα κάνω όσο πιο συχνά δημοσιεύσεις. Αυτό φυσικά εξαρτάται από το τι θα έχω να σας παρουσιάσω, μιας και έχω ένα διαφορετικό περιβάλλον φέτος…

Αρχικά, τοποθετήθηκα στην τρίτη μου επιλογή, στα Άνω Λιόσα, και οι τρεις κοπέλες αναπληρώτριες… Όλα μια χαρά, όλα τέλεια… μέχρι που μαθαίνουμε ότι επιστρέφει η μία μόνιμη από αναρρωτική και αυτή που θα φύγει είμαι εγώ. Κλασικά. Εικονογραφημένα. Ήμουν η τελευταία στα μόρια. Δεν με πείραξε τόσο αυτό όμως. Το γεγονός ότι δηλώθηκε κενό ένα κενό μιας εβδομάδας, ήταν ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ, αυτό με ενόχλησε. Πάνω που με γνωρίσαν τα παιδιά, κυριολεκτικά Παρασκευή που έκλεινε η βδομάδα, μαθαίνω ότι πρέπει να φύγω. Καταλαβαίνετε τι έπαθα. Κυρίως για το που θα βρισκόμουν μιας και τα κενά που είχαν μείνει, ήξερα ότι είναι οι τελευταίες μου επιλογές, οι μακρινές. Κοινώς, ξεκινάω από Λούτσα και θα βρισκόμουν Μέγαρα ή Πέραμο ή Ερυθρές. Οι επιλογές μου έγιναν με βάση την απόσταση από το σπίτι μου. Οκ, θα γίνει χαμός αν γίνει αυτό. Για καλή μου τύχη υπήρχε και άλλο κενό στα Άνω Λιόσα. Και εδώ έρχονται οι διαφορετικές συνθήκες. Που τις είδα όταν πήγα από το νέο σχολείο.

Φέτος, λοιπόν, είμαι σε σχολείο με ρομά παιδάκια. Υπογράμμιση, δεν έχω κανένα πρόβλημα, για να μην υπάρξει παρανόηση. Ήταν η 8η επιλογή μου και ευτυχώς που υπήρχε εκεί κενό. Έχω αναλάβει το ολοήμερο φέτος, με τον Μανώλη τελικά με βόλεψε γιατί στην αρχή πίστευα πως δεν θα την παλέψω. Οι συνάδελφοι, Λίτσα και Ελένη επίσης αναπληρώτριες και ίδιας ηλικίας μέχρι την Μαρία την καθαρίστριά μας και την Χριστίνα την φύλακά μας, είναι άψογες. Περνάμε πολύ ωραία.

Το κομμάτι που έχει ενδιαφέρον είναι αυτό: προσαρμόζουμε το πρόγραμμα στα παιδιά ανάλογα με τις ανάγκες τους. Σίγουρα δεν έχουμε τις προσδοκίες που θα θέλαμε, και αυτό το κρίνω εγώ πάντα με τα δικά μου στάνταρ και τα τόσα χρόνια που έχω δουλέψει με πίεση και πολλή πολλή ανάλυση. Εδώ έχουμε και παιδάκια που ακόμη μπορεί να μην καταλαβαίνουν απόλυτα την γλώσσα ή που πρέπει να μάθουν για αρχή πολύ βασικά πράγματα. Πράγματα που θα θεωρούσαμε αυτονόητα. Οπότε βρίσκομαι μπροστά σε μια πρόκληση. Και επειδή από όσα μου χουν πει και έχω διαβάσει, τα ρομά παιδιά ίσα να τελειώσουν το δημοτικό, τα κορίτσια μετά το δημοτικό συνήθως τα παντρεύουν και κάνουν αμέσως παιδιά (πόσο φρίκη να μην ζουν την παιδικότητά τους!!!), ελάχιστα μπορεί να συνεχίσουν στο γυμνάσιο και γενικά όσο ανεβαίνουμε βαθμιδα πέφτουν τα ποσοστά, αυτό που εύχομαι, είναι να μπορέσω να συμβάλλω έστω και λίγο στην παιδεία τους και να τα κάνω να θέλουν να συνεχίσουν. Ευτυχώς, υπάρχουν πολλά παιδάκια που δείχνουν ενδιαφέρον και συμμετέχουν, φυσικά υπάρχει και η μέση κατάσταση και το άλλο άκρο. Μια ακόμη ιδιαιτερότητα είναι ότι μπορεί να λείψουν, να ξανάρθουν, να ξαναλείψουν, να ξανάρθουν. Κοινώς δεν έχουμε μια «σοβαρή» συνέχεια. Οπότε προσπαθώ τουλάχιστον από την μεριά μου να δουλεύω ένα θέμα πολύ καιρό και να φτιάχνουμε πραγματάκια, για να πάρουν καλές βάσεις. Άρα, θα βλέπετε αρκετά πράγματα σε ένα θέμα.

Αυτά τα ολίγα από μένα… Ξεκινώ αμέσως 😛

Ξ’ αραχνιάζουμε…

image

Λίγο ακόμη και θα τα ξέχναγα…
Επανάληψη, μήτηρ πάσης μαθήσεως όμως…
Ξεκινάμε και πάλι σχολείο…
Για πρώτη φορά στα 8 (σχεδόν) χρόνια αναπλήρωσης, θα μαι και σε αγιασμό…
Πιάνω σκούπες, ξεσκονόπανα, και σφουγγαρίστρες…

Θα τα λέμε ξανά λοιπόν…!!!

Τοποθέτηση…

Featured image

Καλησπέρα σας φίλοι μου!!!

Να μαι και γω εδώ… επιστρέφω επιτέλους, σχετικά από την αρχή της σχολικής χρονιάς!
Με κάλεσαν με την Γ φάση αναπληρωτών και τοποθετήθηκα για φέτος στην περιφέρεια της Ανατολικής Αττικής.
Φέτος βρίσκομαι σε νηπιαγωγείο του Μαρκόπουλου, και ομολογουμένως είμαι πολύ πολύ ευτυχισμένη, για πολλούς λόγους!

Πρώτον, γιατί είναι πολύ κοντά στη νέα μου κατοικία…
Δεύτερον, γιατί βρήκα πολύ ωραίο κλίμα και χώρους στο νέο μου σχολείο και πολύ καλές συναδέλφους…
Τρίτον, γιατί στο σχολείο που τοποθετήθηκα, το οποίο συστεγάζεται και με ένα ακόμη νηπιαγωγείο, έχει τοποθετηθεί φίλη και συνάδελφος με την οποία δουλεύαμε στην Κρήτη πριν τρία χρόνια.

Όλα καλά, λοιπόν, όλα ανθηρά! Εύχομαι αυτή η χρονιά να είναι τόσο καλή και ακόμη καλύτερη από τις προηγούμενες!

Θα τα λέμε πλέον αρκετά συχνά, μιας και επιτέλους συνδέθηκε και το τηλέφωνο και το ίντερνετ… ιδιαίτερα το 2ο βασικό για την επικοινωνία μας!

Καλό σας βράδυ!!!

Επιστροφές;

Γειααααααααααααααααααααααααααααααααα σαςςςςςςςςςςς!!!!! Να μαι και γωωωωωωωωω!!!!

Τι κάνετε; Πως είστε;
Ναι ξέρω… πείτε με γαϊδούρα…
πείτε τε εξαφανισμένη…
πείτε ό,τι θέλετε!
Δίκιο θα έχετε!

Χάθηκα φέτος…. ήταν μια πολύ κακή χρονιά…. η οποία διορθώθηκε κάπως προς τον Φλεβάρη που επιτέλους δούλεψα… αλλά άμα κάτι ξεκινήσει στραβά… συνεχίζει! Δεν μιλάω από θέμα συνεργασίας με την συνάδελφο! Κάθε άλλο!!!! Για να ξεκαθαρίζουμε και καταστάσεις! Εννοώ για την απουσία μου, για την μη συχνή παρουσίαση θεμάτων όπως παλαιότερα. Απλά όλη η κατάσταση η φετινή με ξενέρωσε απίστευτα και έχασα την όρεξη μου να γράφω όπως παλιά… Δεν σας χαιρέτισα καν για το καλοκαίρι…. την «έκανα» με ελαφρά πηδηματάκια και ξεκουράστηκα, ξεχάστηκα, ασχολήθηκα με άλλα λίγο πιο σημαντικά όσον αφορά τον έγγαμο βίο και τον προγραμματισμό του… έτρεξα λίγο παραπάνω με γραφειοκρατικές καταστάσεις… και νομίζω πως ήρθε η ώρα να κάνω come back, που λέει η φίλη Άντζελα! 😛

Έτσι που λέτεεεεεε… Τώρα που σιγά σιγά γυρνάμε από τα καλοκαιρινά μας, αρχίζουν άλλα άγχη! Άγχη που πιστεύω πως φέτος θα είναι πολύ καλύτερα από τα περσινά! Με περισσότερη και εντονότερη αισιοδοξία για άμεση πρόσληψη από την πρώτη κιόλας φάση αναπληρωτών! Καημό το έχω να είμαι μια φορά σε αγιασμό… καημό το έχω μια φορά να ξεκινήσω από την αρχή αρχή….

Ας ελπίσουμε πως όλα θα πάνε καλά!

Προς το παρόν σαν φιλώ! Θέλω να ελπίζω πως θα τα λέμε από νωρίς νωρίς φέτος!!!!!