Η πινεζοβροχή που έγινε χρωματοβροχή

Εδώ και πάλι συνεχίζουμε τα παραμυθάκια μας και τις κατασκευούλες μας.

Διαβάσαμε το παραμύθι του Ευγένιου Τριβιζά «Η πινεζοβροχή».
IMG_20171030_151837

Άρεσε στα παιδιά και προσπάθησα μετά τον ομοικαταληκτικό λόγο να βοηθήσω τα παιδιά να καταλάβουν την ιστορία. Η πινεζοβροχή, που είναι μια βροχή που βρέχει πινέζες, στην χώρα των μπαλονιών, στην χώρα που ζουν άνθρωποι μπαλόνια… και ωχ, όταν βρέχει πινέζες πάνω στα μπαλόνια, τι άραγε να πάθουν τα καημένα; Μπαμ, θα σκάσουν!

Χαζέψαμε την εικονογράφηση, δείξαμε, μετρήσαμε, καταλάβαμε συναισθήματα. Πόσο άραγε να φοβούνται αυτά τα μπαλόνια μην τους έρθει η πινέζα και τα σκάσει!

Σκέφτηκα, λοιπόν να φτιάξουμε με τα παιδιά μια βροχή… όχι πινεζοβροχή που θα τρομάζει τα μπαλόνια! Τι θα μπορούσε να βρέξει πάνω στα μπαλόνια και αυτά να μην πάθουν τίποτα; Μα βροχή από νερό! Φυσικά! Με το νερό δεν θα σκάσουν. Για να το κάνουμε λίγο πιο χρωματιστό όμως… Τι θα μπορούσε να βρέξει από τον ουρανό και να κάνει τα μπαλόνια και να μην σκάσουν και να γίνουν και πολύχρωμα; Χρώματα! Να φτιάξουμε λοιπόν μια χρωματοβροχή, στην Μπαλονοχώρα και να είναι όλα τα μπαλόνια χρωματιστά και χαρούμενα!!!!

Συνέχεια

Φθινοπωρινά φρούτα

Μιλάμε για τα φρούτα του φθινοπώρου. Μήλα, αχλάδια, ρόδια, σταφύλια, λωτοί, κυδώνια. Έχω φέρει μαζί μου και μερικά φρούτα για να τα δούμε και να φτιάξουμε μια ωραία φρουτοσαλάτα μετά το μεσημεριανό μας. Λωτούς δεν έχω δυστυχώς μαζί μου, γιατί είναι φρούτο που δεν το χω φάει ποτέ μου. Δοκιμάζουμε αυτά που έχω μαζί, αλλά ενημερώνω, παιδάκια το κυδώνι μπορεί να μην σαν αρέσει πολύ! Και όπως ήταν αναμενόμενο, το κυδώνι το άφησαν σχεδόν όλο.. 😛 Τα υπόλοιπα τα τσάκισαν!

Συνέχεια

Φυλλίνη το φυλλαράκι

Φθινοπώρου συνέχεια…

Διαβάζουμε το παραμύθι, Φυλλίνη το φυλλαράκι που δεν ήθελε να φύγει από το δέντρο. Το παραμύθι αυτό το χα δει από ένα ξένο βιντεάκι.

Δείτε εδώ. Children’s Book «Leafy» The Leaf that Wouldn’t Leave

Συνέχεια

Φθινοπωρινά δεντράκια με μπατονέτες και μεγάλα δέντρα με παλάμες

Φθινοπώρου συνέχεια….

Φτιάχνουμε φθινοπωρινά δεντράκια… Σχεδιάζουμε πρώτα τον κορμό και τα κλαδιά με πινέλο… και στην συνέχεια με μπατονέτες βουτάμε στα χρώματα και γίνεται ένα φοβερό δέντρο χρωματικά!

Συνέχεια

Φθινόπωρο: Vivaldi και παλαμοδεντράκια με αποτυπώματα

Μιλάμε για το φθινόπωρο… τι συμβαίνει στην φύση, τι παθαίνουν τα δεντράκια και τα φυλλαράκια… Ακούμε την μουσική από τον Vivaldi. Γρήγορη, δυνατή,αργή, σιγανή, μέτρια. Μας αρέσει εννοείται η γρήγορη περισσότερο. Τις ακούμε όλες ξανά προσεκτικά…

Προσπαθούμε να κάνουμε με το σώμα μας τα δέντρα και με τα χέρια μας τα κλαδιά. Μας φυσά ο άνεμος και τα κλαδιά μας κουνιούνται.

Συνέχεια

Χρώματα… και πλαστελίνες

Μαθαίνουμε χρωματάκια για να βάλουμε μέσα τις πλαστελίνες μας και όσο μπορούμε να μην τις μπερδεύουμε. Δύσκολο να μην τις μπερδεύουμε αλλά θα προσπαθήσουμε!

Έχω ντύσει κουτιά γιαουρτιού με τσόχες πολύχρωμες έτσι ώστε να βάλουμε τις πλαστελίνες μέσα. Αρχικά μπερδεύω τα κουτάκια με τα καπάκια ώστε να κάνουμε σωστή αντιστοίχηση.

Συνέχεια

Τα νέα μου…

Καλησπέρα σας, καλησπέρα σας! Ναι ναι, θυμήθηκα να επιστρέψω λοιπόν, μετά από πολλές πολλές μέρες. Κοντεύουν και δυο μήνες… 😛 Ήθελα να το κάνω νωρίτερα αλλά έχω ένα θέμα. Από τότε που μετακόμισα στο σπίτι μου και μεταφέρθηκε όλη μου η δουλειά σε ξεχωριστό δωμάτιο, στο ψηλότερο σημείο του σπιτιού (σοφίτα), λες και κάτι μου λέει, έχεις να ανέβεις 2 σκάλες, να ανοίξεις υπολογιστή, και αν ξυπνήσει ο Μανώλης πάλι θα τ αφήσεις στη μέση και θα πάει βράδυ, μία που είπα να πηγαίνω για περπάτημα να ξεσκουριάσω, την άλλη ο Μανώλης που γκρινιάζει και αν είναι μαζί μου πάνω δεν θα με αφήσει να κάνω δουλειά… ε καταλαβαίνετε! Ο βασικότερος λόγος είναι αυτός.

Αλλά σας υπόσχομαι πως θα κάνω όσο πιο συχνά δημοσιεύσεις. Αυτό φυσικά εξαρτάται από το τι θα έχω να σας παρουσιάσω, μιας και έχω ένα διαφορετικό περιβάλλον φέτος…

Αρχικά, τοποθετήθηκα στην τρίτη μου επιλογή, στα Άνω Λιόσα, και οι τρεις κοπέλες αναπληρώτριες… Όλα μια χαρά, όλα τέλεια… μέχρι που μαθαίνουμε ότι επιστρέφει η μία μόνιμη από αναρρωτική και αυτή που θα φύγει είμαι εγώ. Κλασικά. Εικονογραφημένα. Ήμουν η τελευταία στα μόρια. Δεν με πείραξε τόσο αυτό όμως. Το γεγονός ότι δηλώθηκε κενό ένα κενό μιας εβδομάδας, ήταν ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ, αυτό με ενόχλησε. Πάνω που με γνωρίσαν τα παιδιά, κυριολεκτικά Παρασκευή που έκλεινε η βδομάδα, μαθαίνω ότι πρέπει να φύγω. Καταλαβαίνετε τι έπαθα. Κυρίως για το που θα βρισκόμουν μιας και τα κενά που είχαν μείνει, ήξερα ότι είναι οι τελευταίες μου επιλογές, οι μακρινές. Κοινώς, ξεκινάω από Λούτσα και θα βρισκόμουν Μέγαρα ή Πέραμο ή Ερυθρές. Οι επιλογές μου έγιναν με βάση την απόσταση από το σπίτι μου. Οκ, θα γίνει χαμός αν γίνει αυτό. Για καλή μου τύχη υπήρχε και άλλο κενό στα Άνω Λιόσα. Και εδώ έρχονται οι διαφορετικές συνθήκες. Που τις είδα όταν πήγα από το νέο σχολείο.

Φέτος, λοιπόν, είμαι σε σχολείο με ρομά παιδάκια. Υπογράμμιση, δεν έχω κανένα πρόβλημα, για να μην υπάρξει παρανόηση. Ήταν η 8η επιλογή μου και ευτυχώς που υπήρχε εκεί κενό. Έχω αναλάβει το ολοήμερο φέτος, με τον Μανώλη τελικά με βόλεψε γιατί στην αρχή πίστευα πως δεν θα την παλέψω. Οι συνάδελφοι, Λίτσα και Ελένη επίσης αναπληρώτριες και ίδιας ηλικίας μέχρι την Μαρία την καθαρίστριά μας και την Χριστίνα την φύλακά μας, είναι άψογες. Περνάμε πολύ ωραία.

Το κομμάτι που έχει ενδιαφέρον είναι αυτό: προσαρμόζουμε το πρόγραμμα στα παιδιά ανάλογα με τις ανάγκες τους. Σίγουρα δεν έχουμε τις προσδοκίες που θα θέλαμε, και αυτό το κρίνω εγώ πάντα με τα δικά μου στάνταρ και τα τόσα χρόνια που έχω δουλέψει με πίεση και πολλή πολλή ανάλυση. Εδώ έχουμε και παιδάκια που ακόμη μπορεί να μην καταλαβαίνουν απόλυτα την γλώσσα ή που πρέπει να μάθουν για αρχή πολύ βασικά πράγματα. Πράγματα που θα θεωρούσαμε αυτονόητα. Οπότε βρίσκομαι μπροστά σε μια πρόκληση. Και επειδή από όσα μου χουν πει και έχω διαβάσει, τα ρομά παιδιά ίσα να τελειώσουν το δημοτικό, τα κορίτσια μετά το δημοτικό συνήθως τα παντρεύουν και κάνουν αμέσως παιδιά (πόσο φρίκη να μην ζουν την παιδικότητά τους!!!), ελάχιστα μπορεί να συνεχίσουν στο γυμνάσιο και γενικά όσο ανεβαίνουμε βαθμιδα πέφτουν τα ποσοστά, αυτό που εύχομαι, είναι να μπορέσω να συμβάλλω έστω και λίγο στην παιδεία τους και να τα κάνω να θέλουν να συνεχίσουν. Ευτυχώς, υπάρχουν πολλά παιδάκια που δείχνουν ενδιαφέρον και συμμετέχουν, φυσικά υπάρχει και η μέση κατάσταση και το άλλο άκρο. Μια ακόμη ιδιαιτερότητα είναι ότι μπορεί να λείψουν, να ξανάρθουν, να ξαναλείψουν, να ξανάρθουν. Κοινώς δεν έχουμε μια «σοβαρή» συνέχεια. Οπότε προσπαθώ τουλάχιστον από την μεριά μου να δουλεύω ένα θέμα πολύ καιρό και να φτιάχνουμε πραγματάκια, για να πάρουν καλές βάσεις. Άρα, θα βλέπετε αρκετά πράγματα σε ένα θέμα.

Αυτά τα ολίγα από μένα… Ξεκινώ αμέσως 😛