Ο σπουργίτης και το ουράνιο τόξο

Ήταν κάποτε ένας σπουργίτης που ήθελε να γνωρίσει το ουράνιο τόξο. Ήθελε να δει από κοντά τα χρώματά του.
– Είναι πολύ μακριά το υοράνιο τόξο! του έλεγε η σοφή κουκουβάγια. Κι εσύ τόσο μικρούλης που είσαι, θα κουραστείς και θα μείνεις στα μισά του δρόμου!
Όμως ο σπουργίτης δεν άλλαζε γνώμη.
Κι έτσι ένα πρωί ξεκίνησε για το μεγάλο ταξίδι.
Πέρασε μέσα από το μεγάλο δάσος. Είδε τα λιοντάρια, τις τίγρεις, τους ελέφαντες και τις μαϊμούδες…
– Πάω καλά για το ουράνιο τόξο; ρώτησε έναν χιμπατζή.
– Καλά πας! του απάντησε εκείνος.
Μετά από το μεγάλο δάσος, ο σπουργίτης βρέθηκε στη μεγάλη θάλασσα. Είδε τα κύματα, είδε τα ψάρια, είδε τα καράβια, είδε τους γλάρους.
Για το μέρος που βρίσκεται το ουράνιο τόξο, από δω πάνε; ρώτησε ένα δελφίνι.
– Ναι! του απάντησε εκείνο.
Μετά από τη μεγάλη έρημο, ο σπουργίτης βρέθηκε στα μεγάλα βουνά.
Είδε τα χιόνια, είδε τους αητούς, είδε τις αρκούδες, είδε τις δροσερές πηγές και τα πανύψηλα έλατα.
– Προς τα που πέφτει το ουράνιο τόξο; ρώτησε ένα σκίουρο.
– Εκεί! του έδειξε εκείνος.
Και ο σπουργίτης αν και είχε πια κουραστεί, πήρε κουράγιο και συνέχισε.
Το καταλάβαινε πως πλησίαζε.
Και να! Μόλις πέρασε το τελευταίο βουνό, βρέθηκε στην πεδιάδα που κατοικούσε το ουράνιο τόξο.
Ήταν μια πλατιά πεδιάδα, γεμάτη από λουλούδια.
Τα λουλούδια είχαν πάνω τους τα χρώματα του ουράνιου τόξου. Υπήρχαν και πουλιά που τα φτερά τους τα χρώματα του ουράνιου τόξου.
Υπήρχε και το ίδιο το ουράνιο τόξο.
Όμορφο που ήταν!
Ο σπουργίτης πήγε και κούρνιασε στην πιο χαμηλή μεριά του.
Μπορούσε πια να ξεκουραστεί.
Σήκωσε τα μάτια του προς τα επάνω. Ό,τι έβλεπε ήταν λουσμένο σε μαγευτικούς χρωματισμούς.
– Αχ τι ομορφιά! είπε ο σπουργίτης. Άξιζε η κούραση! κι έπειτα έκλεισε τα μάτια του και κοιμήθηκε.
Τα όνειρά του είχαν τα χρώματα του ουράνιου τόξου. Τόσο όμορφα όνειρα ήταν.

Μάνος Κοντολέων
Ιστορίες και παραμύθια για το νηπιαγωγείο
Ρούλα Παπανικολάου
Εκδόσεις Μικρός Πρίγκιπας

Η μικρή Σειρήνα: εικαστική δημιουργία

Την Παρασκευή 17 Οκτώβρη του 2008, πραγματοποιήσαμε την ιδέα της Μαρίας, φίλης και φοιτήτριας που κάνει πρακτική στο τμήμα μου για μια δραστηριότητα εικαστικής απεικόνισης ενός παραμυθιού. Το παραμύθι λέγεται «Η μικρή Σειρήνα», από τις εκδόσεις Άγκυρα.

Κάποια μέρα που είχε σκεσπάσει μεγάλη τρικυμία, μια μικρή Σειρήνα είδε ένα καράβι να βουλιάζει. «Αχ!» φώναξε σε μια στιγμή. «Κάποιος έπεσε στη θάλασσα. Πρέπει να τον σώσω». Η μικρή Σειρήνα βούτηξε στα νερά και κατάφερε να σώσει έναν νεαρό, που πνιγόταν. Αυτός ο νεαρός ήτανένας πρίγκιπας. Η μικρή Σειρήνα έφερε τον πρίγκιπα στην αμμουδιά. Και του μίλησε με τόσο γλυκιά φωνή, που εκείνος δεν μπόρεσε μετά να την ξεχάσει. Από τότε η μικρή Σειρήνα ήταν πολύ θλιμμένη, γιατί είχε αγαπήσει τον πρίγκιπα.

Συνέχεια

Δραστηριότητα για Διαπολιτισμική αγωγή και Λογοτεχνία

Η δραστηριότητα που θα αναπτύξω θα βασιστεί στο παραμύθι «Βαρέθηκα να είμαι ιπποπόταμος» του Πιερ Κορνιέλ της Εμπειρίας εκδοτικής.

Το παραμύθι αυτό μιλάει για έναν ιπποπόταμο, τον Μπορίς, που κοιτάζεται στον καθρέπτη και έχει βαρεθεί την εμφάνιση του. Κοιτάζεται, λοιπόν, με ύφος απογοητευτικό, κοροϊδευτικό γιατί δεν του αρέσει όπως είναι.

Θα αρχίσει να δοκιμάζει διάφορες μεταμορφώσεις ζώων για να δει ποια του ταιριάζει καλύτερα σε σχέση με αυτήν του ιπποπόταμου.

Συνέχεια